loading... 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΛΑΜΠΡΙΝΗΣ ΠΑΠΑΠΡΟΚΟΠΙΟΥ ΣΠΟΥΔΑΣΤΡΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ ΑΠΟ κ. ΘΟΔΩΡΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟ μουσικός, συνθέτης, ερευνητής της Ελληνικής μουσικής

1. Ποια τραγούδια ακούγονται στην περιοχή σας;

Διάφοροι σκοποί και τραγούδια. Κυρίως Πωγωνήσιοι συρτοί αργοί και γρήγοροι , σκοποί με σύνθετους ρυθμούς όπως η Πέρδικα, το Μπερατι, και λιγότερο τσάμικα και Ζαγορίσια. Επίσης , μελωδίες στα τρία που ακούγονται όμως περισσότερο στην Θεσπρωτία.

2. Ποια μουσικά όργανα τα συνοδεύουν;

Κλαρίνο, βιολί, λαούτο και ντέφι, η κλασική δηλαδή σύνθεση ορχήστρας που συναντάμε στην Ήπειρο τα τελευταία εκατόν πενήντα χρόνια .
Τα τελευταία χρόνια συναντάμε και όργανα ηλεκτρικά όπως αρμόνιο, ηλεκτρική κιθάρα και άλλα, που προδίδουν έναν κακώς νοούμενο μοντερνισμό.
Οι συνήθεις δηλαδή νεωτερισμοί με πρόσχημα την «εξέλιξη», που υιοθετούμε πάντα με λάθος τρόπο, πιθηκίζοντας για οτιδήποτε «νέο». Aπό την άλλη στο όνομα της αυθεντικότητας βλέπουμε το φαινόμενο της απόρριψης παρεμβάσεων (έτσι κι αλλιώς γίνονται και θα γίνονται πάντα) δαιμονοποιοντας το «καινούργιο» (κυρίως από ορισμένες τάξεις παραδοσιακοπληκτων «φωστήρων») φτάνοντας στα όρια της δεισιδαιμονίας.

3. Ποιοι μουσικοί και τραγουδιστές από το τόπο σας ασχολήθηκαν με την παραδοσιακή μουσική;

Η Ήπειρος είχε και έχει παρά πολλούς και καλούς μουσικούς και τραγουδιστές. Κάποιοι από αυτούς παλαιότεροι και νεότεροι είναι ο Κίτσος Χαρισιάδης ,ο δάσκαλος του Πέτρου Χαλκιά και κορυφαίος κλαρινοπαίχτης Φίλιππας Ρούντας, Γιώργος Μπραχόπουλος, η οικογένεια των Χαλιγγιανέων (Βαγγέλης, Θανάσης κ.λ.π) ο Ναπολέων Δάμος, ο Φίλιππας Φιλιππίδης από την Κόνιτσα με τους γιους του Νίκο και Κώστα ,ο κορυφαίος λαουτιέρης Χριστόδουλος Ζούμπας ,ο Αχιλλέας Χαλκιάς, ο Αυγέρας Μπάος ,από το Μέτσοβο. Επιπλέον, ο Γρηγόρης Καψάλης, ο Βαγγέλης Σούκας ,ο «προπολεμικός» Νίκος Τζάρας από την Πρέβεζα ,η οικογένεια των Φακεων (Λάλος) , ο πολύ μεγάλος δεξιοτέχνης στο βιολί Πέτρος Χαλιγιάννης (Πετρεφ),καθώς και ο Κέριμης επίσης στο βιολί , οι Χαλκιάδες (Νίκος ,Φώτης ,Τάσος , Κυριάκος),ο Λάζαρος Ευθυμίου , ο Μάνθος Σταυρόπουλος στο ντέφι , ο Νίκος Ράρρας από τα Τζουμέρκα και άλλοι πολλοί άγνωστοι αλλά εξίσου σημαντικοί.

4. Υπάρχουν τώρα νέοι που ασχολούνται με την παραδοσιακή μουσική;

Υπάρχουν, βεβαίως, πολλοί νέοι που ασχολούνται , με λιγότερα όμως ερεθίσματα καθώς και με μια σημαντική απώλεια από γενιά σε γενιά , του τοπικού ύφους και χρώματος που είχαν παλαιότεροι μουσικοί.
Αυτό νομίζω συμβαίνει λόγο της μη επαφής τους με τους τόπους που δημιουργήθηκαν αρχικά οι μουσικές αυτές και κυρίως λόγο της κακά οργανωμένης μουσικής παιδείας.
Μεγάλο ρόλο έχουν παίξει η έλλειψη βιωμάτων , η αστικοποίηση , και η γρήγορη και έτοιμη πληροφορία , που απομακρύνει από την βάσανο της προσπάθειας που καταβάλει κάποιος για να μάθει κάτι. Έτσι βλέπουμε περνώντας οι γενεές σιγά σιγά να απλοποιούνται, ακόμα και να χάνονται τα «παλιά» μουσικά «μοτίβα» .Οι βαθύτερες αιτίες είναι πολλές και σύνθετες και δεν νομίζω ότι υπάρχει λόγος να εκτεθούν περισσότερο στην σελίδα σου.

5. Εσείς πότε αρχίσατε να ασχολείσθε με την παράδοση;

Από τα 10 μου χρόνια ξεκίνησα να παίζω και να κατασκευάζω αρχικά φλογέρες, αργότερα πήρα στα χέρια μου ένα κλαρίνο και από την εφηβεία μπήκα στον επαγγελματικό χώρο.
Είμαι αυτοδίδακτος μουσικός και προσπαθώ να παίζω περισσότερο με το συναίσθημα, τα βιώματα , την ψυχική διάθεση, την άμεση επαφή με τον ακροατή-θεατή και τις εικόνες που έχω μέσα μου απορρίπτοντας στοιχεία που οδηγούν σε σημερινού τύπου ψευδείς καταστάσεις οπτικοακουστικής μετάδοσης εντυπώσεων . Από δεκαεπτάχρονος άρχισα την επαγγελματική μου ενασχόληση παίζοντας σε πολλά τοπικά παραδοσιακά χορευτικά συγκροτήματα , πανηγύρια ,γάμους συναυλίες, κάνοντας προσωπική δισκογραφία , καθώς και πολλές τηλεοπτικές κα ραδιοφωνικές εκπομπές.
Έχω ταξιδέψει στο εξωτερικό πολλές φορές, παρουσιάζοντας την Ελληνική λαϊκή μουσική σε ξένο κοινό, αλλά και σε ομοεθνείς

6. Ποιο είναι το μέλλον της παραδοσιακής μουσικής κατά την γνώμη σας;

Πιστεύω ότι στο μέλλον θα διατηρηθεί η Ελληνική λαϊκή μουσική (αυτός ο όρος
νομίζω ταιριάζει καλύτερα από τον όρο «παραδοσιακή» που βάζει μάλλον τα πράγματα στο ράφι, με κίνδυνο μουσειακές προσεγγίσεις) αλλά δεν θα έχει την δύναμη να αναπτυχθεί περισσότερο για πολλούς λόγους όπως οι παραπάνω που ανέφερα συμπεριλαμβανομένης και της βλακείας που μας περιβάλει.